Sagopa Kajmer - Yarım Gönülle Bir Öpüş Şarkı Sözü

sagopa kajmer

rüzgar essin, ümitlerin serinlesin
tepe taklak olsun güneşin yaktığı zemin
ben bir kalıp buz. rap dudaklarıma vantuz
lan oğlum bak burası koca denizde ıki kaşık tuz
bedenimle sevgili olduğumdan bu yana geçmiş bir dolu sene.
çok ıhanet etmişim bilmeden zavallı bene.
caddeler pişmanmış beni gördüklerine
ağırlık olmuşum soğuk kaldırımlar üstünde, et dikende!...
ben ki ben de, sen ki sen de güzelsin.
sesim tek bedende gizlensin.
gözyaşlarım raksa koyulup vecdetsin.
gönlüm halden hale girmekte, feryatlarım semah etsin.
kollarım yazmaktan bitap düştü
aç uçan akbabalar haince yavruyu bölüştü.
sarı selam güneşim onsuzlukla üşüdü. (tir tir)
huzrum asık, yüzüme bakıp tebessümle gülüştü.
benim sabırla aram açık.
kibirle yatıya kalanı tutar hıçkırık.
hasımlarımın kıçıkırık. güvenimin beli fıtık
hazinelerim sende batık, saf ve duru.
benim adımı "rapin oğlu" koydu elim, kaşım çatık
bir virüsüm var tam salgınlık, etrafın sarılır
en kalıcı ızler yüzde bırakılır.
kafatası dertlenir, adı batası demlenir
sayın bayım, cehenneme canın, kurumalı kanın!...


nakarat
elimi sıkmasın alçaklar, artıklar, kaypaklar
sözümü bölmesin çakallar, çatlaklar, çıyanlar
gözünü bağlamış yasaklar, yalanlar, kaçaklar
kördüğüm olmuş kavşaklar, kafalayacaklar bizi haydutlar...


kolera
ellerimi güneşte ısıttım bugün
çünkü benim bildiğim; ınsan yaşadıkça bir hayal ınşa ederdi
bence en önemli ısteği kolay yoldan elde etmemekti
saadet odur.
pazarlar sanki ıçime kurulur
akşamın fakirliği gündüzün gürültüsüyle yoğurulur
anne böyle kız mı doğurulur?
özlemin yüzümde kavrulur, kal be gitme ne olur
aylak saat durur.
üzerime düşme önüme düş
sindir kırılır kurulan düş, bir masal doğuş-ölüş
bir bilet gidiş-dönüş, yarım gönülle bir öpüş
elime düşme bu bir dövüş, tangır tungur düştü kömüş
ağız torba ol da büzüş.
ben bilirdim düşündüğümü yapmayı
seni dışarı çıkarıp evinden dar sokakta boğmayı
bir gece ansızın ya da açık denize atmayı
ben bilirdim ardından da kendi kafama sıkmayı
ancak benim bir korkum var alimlerde tek
alemlerde rahmet, aynı korku ıçime aşkı saldı
kılavuz oldu gemime; yutsun dalgalar, bırak beni
tersten esse rüzgar hoş, benim onunla aram ıyi
en miniktir, en sevimli mimiklerim kelamın miri
her ınsan sakar ve dengesizdi, kolay kırdı kalbi
dayanmaya mecbur muyum sanki?
canımı yakanın canını yaktım; birinci salon, godmother ıki..

nakarat
elimi sıkmasın alçaklar, artıklar, kaypaklar
sözümü bölmesin çakallar, çatlaklar, çiyanlar
gözünü bağlamış yasaklar, yalanlar, kaçaklar
kördüğüm olmuş kavşaklar kafalayacaklar bizi haydutlar...
Ekleyen : Ali İhsan Candemir